تیم ایران با بازی امروزش تونست 4 امتیازی بشه و با این وضعیت، به احتمال بالای 90 درصد به عنوان تیم اول به مرحله دوم صعود می کنه. توی گروه 4 هم که قراره تیم هاش توی مرحله بعد به گروه ما بخورن اتفاق جالبی افتاد و کره جنوبی بازی رو به بحرین باخت. حالا نکته جالب اینه که توی اون گروه، عربستان 4 امتیاز داره، اندونزی و بحرین 3 امتیاز و کره جنوبی فقط یک امتیاز. تو بازی های روز آخر، کره جنوبی با اندونزی بازی داره . سناریوهای زیادی میشه برای روز آخر نوشت که بحرین رو تیم دوم گروه بکنه. مثلا، با وجود بازی های خیلی خوب اندونزی، به احتمال زیاد میشه کره رو برنده بازی دونست، مخصوصا این که کره حیثیت بالای خودش رو از دست رفته می بینه و پیروزی توی این بازی براشون خیلی حیاتیه و فراتر از یک صعود ساده به دور بعده. تصورش واقعا سخته که کره با یک یا دو امتیاز از این گروه حذف شه. کره دست به هر کاری خواهد زد و با 100 درصد توان بازی خواهد کرد تا توی این بازی برنده شه… حالا، در صورتی که کره از اندونزی جلو باشه، عربستان و بحرین می تونن خیلی راحت با هم مساوی کنن و جفتشون بیان بالا. نتیجه؟ حالا که جنجال زیادی بین ایران و بحرین درگرفته، احتمالش کم نیست این دو تا تیم همین چند روز بعد به هم بخورن!
Archive for جولای, 2007
بحرین، حریف بعدی ایران؟
جولای 15, 2007نوستالژی اینترنتی
جولای 6, 2007داشتم وبلاگ دیوونه رو میخوندم که یاد روزهای قدیم افتادم. زمانی که تازه عادت کرده بودم به اینترنت و هر شب، به وبلاگها و سایتهای مختلف سرمیزدم. الان فقط چند تا سایت و وبلاگ موندن که یادآور خاطرات خوب قدیم باشن. این برام سوال شد که چه بلایی سر سایتهای قدیمی اومد؟
وبلاگ لیموترش رو یادتونه؟ همونی که سعی میکرد به شکل خیلی خوب و درستی روابط بین دخترها و پسرها رو بررسی کنه. کارش از نظر علمی نقصهایی هم داشت، ولی بودن این وبلاگ به مراتب بهتر از نبودنش بود. بازدیدکنندگان زیادی داشت و وبلاگهای بسیاری به وجود اومدن که صرفا مطالبش رو کپی/پیست میکردن و اونها هم مراجعان خیلی زیادی داشتن. این وبلاگ یک دفعه نابود شد!
وبلاگ سرزمین رویایی هم مکمل لیموترش بود و بیشتر به روابط بین زوجها میپرداخت. نویسنده وبلاگ با جدیت بیشتری به کارش میرسید و سعی داشت مطالبی با غنای علمی بالا و با دقت بهتر بر پایه روانشناسی مدرن رو به خوانندگانش بده. عکسهای مطالب سرزمین رویایی هم دست کمی از خودش نداشتن. ولی این وبلاگ به طرز عجیبی غیب شد. این دو تا وبلاگ، تاثیر خیلی زیادی روی خود من داشتن.
سایتهای گروهی جالبی هم وجود داشتن. مثل فانوس و آبکش که مرتبا بهشون سر میزدم و الان خبری ازشون نیست. بین سایتهای گروهی، خیلی با ضایع حال میکردم. همونی که بسته شد و جای خودش رو داد به گیره، و دست آخر هم شد زوزه و بعد هم دیگه خبری از وبلاگ اکثر نویسندگانش پیدا نکردم. یه نویسنده داشت که کارش عالی بود، حیف که نه اسمش یادمه و نه وبلاگش، فقط یادمه برای خداحافظی یه The End گنده گذاشته بود وسط وبلاگش.
گفتم گنده، یاد پاگنده افتادم که چه ساعتها رو به خوندن دوباره و چندباره مطالبش میگذروندم. اون موقع وبلاگهای امید میلانی، خلبان کور و اون یکی دوستش که روسیه بود (و هیچی ازش یادم نمونده) رو هم خیلی سر میزدم.
سایتها و وبلاگهای باحال دیگهای هم هستن که احتمالا اون موقع خیلی سرمیزدم و الان از یادها رفتن. نمیدونم… وب اون موقع صفای خاصی داشت.
